‘അതെ…അപ്പോളെന്റെ മനസ്സ്…നിലയില്ലാത്ത വങ്കടലിൽ താണുപോകാൻ തുടങ്ങുന്ന ചെറിയ ഒരു തുരുത്തുപോലെ…എന്നു പറഞ്ഞാൽ ശരിയാകുമോ എന്തോ?ഏതായാലും ഇരുളിൽ, പേടിസ്വപ്നങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഇരുളിൽ, മനസ്സ് മുങ്ങിപ്പോയിരുന്നു. ഞാൻ തന്നെയാണ് മനസ്സ്. നോക്കുമ്പൊൾ വെളിച്ചം കുറച്ചുമാത്രം. ഇരുളിലും വെളിച്ചത്തിലും- ദൈവമേ! ഞാൻ എവിടെ? സത്യമേത്? പൊയ് ഏത്? വെളിച്ചം….വെളിച്ചം….വെളിച്ചം മാത്രം മതി. പക്ഷെ, ഭീകര സ്വപ്നങ്ങൾ നിറഞ്ഞ കൂരിരുട്ട്. ദാ, എട്ടു ദിക്കിൽ നിന്നും ആർത്തിരമ്പി അടുക്കുന്നു.Read more
Advertisement
